Kayseri’nin Soğuk Bir Akşamında Sertleşen Un Helvasıyla Gelen Duygular
Bazı akşamlar vardır, insan yıllar sonra bile o anın kokusunu, sesini ve kalbindeki ağırlığı hatırlar. Benim için böyle bir akşam, Kayseri’de küçük mutfağımda un helvası yapmaya çalıştığım gündü. O günü günlük defterime uzun uzun yazmıştım. Çünkü o akşam sadece bir tatlı yapmamıştım; geçmişimle, özlemimle ve kendime duyduğum güvenle karşı karşıya kalmıştım.
25 yaşındayım ve Kayseri’de yaşıyorum. Günlük tutmayı çocukluğumdan beri seviyorum. Bazen yaşadığım en küçük olayı bile defterime yazarım. Çünkü bazı duyguların unutulmasını istemem. Bir fincan çayın yanında düşündüklerim, sokaktan geçen bir kedinin bana hissettirdikleri ya da annemin söylediği küçük bir cümle bile benim için değerlidir.
O gün de aslında sıradan başlamıştı. Akşamüstü dışarıda ince bir soğuk vardı. Kayseri’nin kış akşamlarında insan evine daha hızlı dönmek ister. Ellerimi montumun cebine sokup apartmanın merdivenlerini çıkarken içimde garip bir heyecan vardı. Çünkü uzun zamandır yapmadığım bir şeyi deneyecektim: Annemin yıllardır yaptığı un helvasını kendi ellerimle hazırlayacaktım.
Çocukluğumun Kokusu: Annemin Un Helvası
Bugünkü makalemizde “Un helvası sert olursa ne yapmalı” ile ilgili dikkat edilmesi gereken noktaları inceliyoruz.
Un helvası benim için sadece bir tatlı değildir. O, çocukluğumun mutfak kokusudur. Annem bazı akşamlar hiçbir özel sebep yokken un helvası yapardı. Mutfaktan gelen tereyağı ve kavrulmuş un kokusu bütün eve yayılırdı. Ben de daha pişmeden kaşığın ucuyla tadına bakmak için mutfağın kapısında beklerdim.
Annem her zaman aynı şeyi söylerdi:
“Un helvasının sırrı sabırdır. Acele edersen tadı da kıvamı da değişir.”
O zamanlar bu cümlenin sadece yemekle ilgili olduğunu sanırdım. Şimdi ise hayatın birçok alanında aynı şeyi düşündüğümü fark ediyorum. Bazı şeyler gerçekten sabır istiyor.
O akşam anneme sürpriz yapmak istedim. Birkaç gündür yorgun olduğunu fark etmiştim. Ona kendi yaptığım bir tabak un helvası ikram etmek, yüzündeki küçük mutluluğu görmek istiyordum. Fakat işler hiç düşündüğüm gibi gitmedi.
Hayal Kırıklığımın Başladığı An
Mutfağa girdim, malzemeleri hazırladım ve annemin tarifindeki adımları takip etmeye başladım. Unu kavururken kendimi çok iyi hissediyordum. Tereyağının kokusu mutfağı doldurdukça çocukluğuma dönmüş gibiydim.
İçimde büyük bir heyecan vardı. Hatta kendi kendime gülümsüyordum. “Bu sefer gerçekten güzel olacak” diye düşünüyordum.
Fakat helva şekil almaya başladığında bir şeylerin ters gittiğini fark ettim. Kaşığı içine batırdığımda beklediğim yumuşaklık yoktu. Karışım sertleşmişti. İlk anda panikledim.
“Olmadı galiba” dedim kendi kendime.
O an hissettiğim hayal kırıklığını çok net hatırlıyorum. Belki dışarıdan bakıldığında küçük bir şeydi. Sonuçta sadece bir tatlıydı. Ama benim için o an sadece un helvasının sert olması değildi. Anneme güzel bir şey hazırlamak istemiştim ve başarısız olmuş gibi hissettim.
Defterime o gece şu cümleyi yazmıştım:
“Bazen insan yaptığı şeyin sonucuna değil, ona yüklediği anlama üzülüyor.”
Gerçekten de öyleydi. Ben aslında sert olan helvaya değil, kendi emeğimin karşılığını alamamış gibi hissetmeye üzülmüştüm.
Un Helvası Sert Olursa Ne Yapmalı?
O an mutfakta birkaç dakika sessizce durdum. Sonra annemin sözünü hatırladım: “Un helvasının sırrı sabırdır.”
Kendime kızmayı bıraktım ve çözüm aramaya başladım. Un helvası sert olursa yapılabilecek birkaç küçük dokunuş olduğunu öğrendim. Öncelikle helvanın neden sertleştiğini anlamak gerekiyor. Bazen fazla kavurma, bazen yeterince yağ kullanmama, bazen de şerbetin miktarındaki dengesizlik helvanın sert olmasına neden olabiliyor.
Benim yaptığım helvada sorun biraz fazla kavurmaktan kaynaklanmıştı. Unu uzun süre ocakta tuttuğum için kıvamı ağırlaşmıştı. Küçük bir tencerede biraz daha sütlü şerbet hazırladım ve sertleşen helvaya yavaş yavaş ekledim. Bir yandan da karıştırmaya devam ettim.
İlk birkaç dakika hiçbir değişiklik olmadı. Umudum azalmaya başlamıştı. Ama sabırla karıştırınca helvanın yeniden toparlandığını gördüm.
O an içimde büyük bir rahatlama hissettim. Sanki sadece helvayı değil, kendi moralimi de yeniden düzeltiyordum.
Sertleşen Helvayı Yumuşatmanın Küçük Yolları
Un helvası sert olduğunda hemen çöpe atmak gerektiğini düşünmüyorum. Çünkü bazen küçük müdahalelerle yeniden güzel bir kıvam elde edilebilir.
Benim yaşadığım deneyimde işe yarayan yöntemlerden biri, az miktarda sıcak süt veya sıcak şerbet eklemek oldu. Burada önemli olan, sıvıyı bir anda fazla koymamak. Yavaş yavaş eklemek ve helvanın kendini toplamasını beklemek gerekiyor.
Bir diğer önemli nokta ise karıştırma süresi. Sertleşmiş helvayı tekrar toparlamaya çalışırken acele etmek bazen sonucu daha kötü yapabiliyor. Düşük ateşte, sabırlı şekilde karıştırmak gerekiyor.
O gece bunu yaşayarak öğrendim. Bir tatlı bana sabrı yeniden hatırlattı.
Annemin Kapıdan Girdiği O An
Tam helvayı toparlamıştım ki kapının açıldığını duydum. Annem eve gelmişti. Bir anda heyecanlandım. Çünkü hâlâ biraz endişeliydim.
“Anne, sana bir şey yaptım ama önce biraz eleştirmene hazır olmalıyım” dedim gülerek.
Annem mutfağa geldi, tencereye baktı ve yüzünde küçük bir tebessüm oluştu.
“Sen yaptın ya, gerisi önemli değil” dedi.
Bu cümle beni çok etkiledi. Çünkü bazen insan kendine karşı çok acımasız olabiliyor. Küçük bir hata yaptığında bütün emeğini unutuyor.
Birlikte oturduk ve helvadan yedik. Mükemmel miydi? Hayır. Annemin yaptığı kadar dengeli değildi belki. Ama o akşam bana göre dünyanın en özel tatlılarından biriydi.
Çünkü içinde sadece un, yağ ve şeker yoktu. İçinde çabam, heyecanım, korkum ve sonunda gelen rahatlama vardı.
Günlüğüme Yazdığım Ders
O gecenin sonunda yine günlüğümü açtım. Kalemimi elime aldım ve uzun süre düşündüm.
Hayatta bazı şeyler istediğimiz gibi başlamıyor. Bazen hazırladığımız planlar bozuluyor, bazen verdiğimiz emek hemen karşılık bulmuyor. Ama bu, her şeyin bittiği anlamına gelmiyor.
Un helvası sert oldu diye vazgeçseydim, o güzel akşamı yaşayamayacaktım. Belki de en önemli noktayı kaçıracaktım: Bir şeyin kusursuz olması değil, ona verdiğimiz sevginin değerli olması.
O günden sonra un helvası yaptığımda daha dikkatli davranıyorum. Unu fazla kavurmamaya, şerbetin sıcaklığına ve ölçülere daha çok dikkat ediyorum. Ama en önemlisi, bir hata olduğunda kendime kızmadan önce çözüm arıyorum.
Kayseri’de Bir Akşamdan Kalan Sıcak Hatıra
Şimdi geriye dönüp baktığımda o sertleşen un helvasına teşekkür ediyorum. Çünkü bana küçük bir mutfak kazasından çok daha büyük bir şey öğretti.
Bazen hayat da un helvası gibi oluyor. Her şeyi doğru yaptığımızı düşündüğümüz anda beklemediğimiz bir sertlikle karşılaşabiliyoruz. Hayal kırıklığı yaşayabiliyoruz, üzülüyoruz, hatta kendimizi yetersiz hissedebiliyoruz.
Ama biraz sabır, biraz sevgi ve biraz da umutla birçok şey yeniden güzelleşebiliyor.
Kayseri’de o soğuk akşamda öğrendiğim şey şuydu: Sertleşen her şey kaybolmuş değildir. Bazen sadece biraz ilgiye, biraz zamana ve doğru dokunuşa ihtiyaç duyar.
Belki de hayatın en güzel tarafı budur. Hatalarımız bile bize yeni bir yol gösterebilir.
O günden sonra günlüklerimin arasında küçük bir not duruyor:
“Un helvası sertleşirse üzülme. Önce çözüm ara. Çünkü bazen en güzel sonuçlar, düzeltmeye çalıştığın anlarda ortaya çıkar.”
Ve her un helvası yaptığımda o akşamı hatırlıyorum. Mutfağa yayılan tereyağı kokusunu, annemin gülümsemesini ve kendi içimde yeniden bulduğum umudu…
Feres okurlarıyla “Un helvası sert olursa ne yapmalı” konusunu paylaşmak gerçekten güzeldi. Bir sonraki yazımızda görüşmek üzere!